Det er lett å gløyme det.
At det ikkje er egoistisk å vere tru mot seg sjølv –
det er ein av dei viktigaste måtane du kan ta vare på både deg sjølv
og menneska rundt deg.
For når du ikkje lenger spring frå dine eigne behov,
men faktisk lyttar til dei,
så skjer det noko stille og fint:
du fell litt meir på plass i livet ditt.
Å prioritere seg sjølv gjer deg ikkje kald – det gjer deg heil
Vi blir ofte lærte at det å setje oss sjølve først er feil,
at det betyr at vi ignorerer andre,
at vi tek for mykje plass.
Men det stemmer ikkje.
Det er som når du sit på eit fly og flyvertinna seier:
“Put on your own oxygen mask first, before helping others.”
Det er ikkje fordi dei trur du er egoistisk –
men fordi du ikkje kan redde nokon
dersom du først mistar pusten sjølv.
Når du tar vare på deg sjølv –
på energien din, på pusten din, på kvardagen din –
så blir du varmare, rolegare, meir til stades.
Du får betre humør, meir overskot,
og du blir faktisk lettare å vere rundt.
Det er ingen som tener på at du tømmer deg sjølv.
Men mange vil kjenne varmen i det som skjer
når du byrjar å fylle deg opp igjen.
Du fortener å bruke tid på det som gir deg noko
Livet handlar ikkje om å presse seg gjennom kvar dag
med folk som tappar deg
og gjeremål som tærer på deg.
Det handlar om å finne ein rytme som liknar på deg:
menneske som løfter deg,
ting som gir deg glede,
stunder som gir deg rom til å vere deg sjølv.
Tida di er verdifull.
Ho er ikkje uendeleg.
Så bruk ho på det som held deg oppe –
ikkje det som bryt deg ned.
Når du er tru mot deg sjølv, blir alt rundt deg meir ekte
For du skal ikkje leve som ein annan versjon av deg sjølv
for å passe inn.
Du skal ikkje ofre eigen ro
for at andre skal ha det meir behageleg.
Du skal ikkje dempe alt du er
for å gjere livet lettare for dei som aldri møter deg heilt.
Det er når du står støtt i den du er,
at du også kan vere betre for dei du er glad i.
Det er når du vel det som er sant for deg,
at du blir eit tryggare, varmare menneske
å leve saman med.
Å vere tru mot seg sjølv er ikkje å snu ryggen til verda.
Det er å møte henne
som ein heil versjon av deg sjølv –
ein som tåler litt meir,
kjenner litt djupare,
og står litt stødigare
i både dagane som er lette
og dei som krev meir.
💭 «Små steg er òg framgang – sjølv når ingen andre ser dei.»
✨ «Kvar dag treng ikkje vere god – men det finst noko godt i kvar dag
Legg att eit svar